اگر آموزش آرایشگری مردانه را تازه شروع کرده باشید، احتمالاً اصطلاحاتی مانند زاویه صفر، ۴۵ و ۹۰ درجه در کوتاهی مو را زیاد شنیدهاید.
این زاویهها فقط اعدادی برای حفظ کردن نیستند. زاویهای که هنگام بالا آوردن دسته مو انتخاب میکنید، مستقیماً روی فرم نهایی کوتاهی، حجم، وزن و نحوه قرار گرفتن موها تأثیر میگذارد.
برای مثال ممکن است دو آرایشگر دقیقاً یک قسمت از مو را با قیچی کوتاه کنند، اما چون یکی مو را در زاویه صفر و دیگری در زاویه ۹۰ درجه نگه داشته است، نتیجه نهایی کاملاً متفاوت باشد.
به همین دلیل، یادگیری کوتاهی مو با زاویه یکی از پایههای مهم کوتاهی حرفهای با قیچی محسوب میشود.
در این آموزش بررسی میکنیم:
در آرایشگری، زاویه کوتاهی به نحوه قرار گرفتن دسته مو نسبت به سطح سر هنگام برش اشاره دارد.
به زبان ساده، وقتی یک قسمت از مو را بین انگشتان خود میگیرید، میتوانید آن را:
هرکدام از این حالتها میتوانند وزن و لایهبندی متفاوتی در مو ایجاد کنند.
بنابراین زاویهگیری یکی از ابزارهای اصلی آرایشگر برای کنترل فرم کوتاهی است.
فرض کنید میخواهید قسمت بالای موی یک مشتری را کوتاه کنید.
اگر تمام موها را پایین نگه دارید و کوتاه کنید، وزن بیشتری در پایین مدل باقی میماند.
اما اگر همان مو را بالا بیاورید و کوتاه کنید، لایههای بیشتری ایجاد میشود و حجم مو به شکل دیگری تقسیم خواهد شد.
زاویه مناسب میتواند به شما کمک کند:
به همین دلیل یک آرایشگر حرفهای قبل از قیچی زدن باید بداند چرا مو را در یک زاویه مشخص نگه میدارد.
در آموزش پایه آرایشگری معمولاً سه زاویه بسیار مهم مورد توجه قرار میگیرند:
مو تقریباً در حالت طبیعی و بدون بالا آوردن از سطح سر کوتاه میشود.
مو با ارتفاع متوسط نسبت به سطح سر بالا آورده میشود.
مو تقریباً عمود بر سطح سر قرار میگیرد.
هرکدام نتیجه متفاوتی ایجاد میکنند.
در زاویه صفر درجه مو تقریباً در جهت افت طبیعی خود باقی میماند و بدون Elevation یا بالا آوردن قابل توجه کوتاه میشود.
در این تکنیک معمولاً وزن بیشتری در قسمت پایین مدل باقی میماند.
به همین دلیل از زاویه صفر برای ایجاد فرمهای:
استفاده میشود.
وقتی مو در زاویه صفر کوتاه شود، قسمتهای بالاتر روی قسمتهای پایینتر قرار میگیرند.
نتیجه معمولاً مدل متراکمتر و سنگینتری است.
این تکنیک مخصوصاً زمانی کاربرد دارد که نمیخواهید لایههای زیادی در مو ایجاد شود.
در آرایشگری مردانه نیز ممکن است در بعضی قسمتهای مدل برای حفظ وزن و خط مشخص از این زاویه استفاده شود.
این موضوع به مدل نهایی بستگی دارد، اما زاویه صفر میتواند در مواردی مناسب باشد که:
فرض کنید دستهای از مو را در قسمت پایین پشت سر گرفتهاید.
اگر مو را بدون بالا آوردن و در محل افت طبیعی خودش کوتاه کنید، در حال استفاده از زاویه نزدیک به صفر هستید.
در این حالت مقدار بیشتری از وزن مو در پایین باقی میماند.
زاویه ۴۵ درجه حد وسط بین حالت کاملاً پایین و زاویه ۹۰ درجه محسوب میشود.
در این تکنیک دسته مو کمی از سطح سر فاصله داده میشود.
نتیجه معمولاً حالتی بین مدل سنگین و کاملاً لایهای است.
در بسیاری از سیستمهای آموزش کوتاهی، زاویه ۴۵ درجه برای ایجاد Graduation یا درجهبندی کاربرد دارد.
در کوتاهی درجهبندی شده، موها به شکلی کوتاه میشوند که وزن در یک ناحیه مشخص تجمع پیدا کند و در عین حال طولها بهصورت تدریجی تغییر کنند.
نتیجه میتواند حالتی مرتب و ساختارمند ایجاد کند.
در این تکنیک زاویه دست و نحوه بالا آوردن مو بسیار مهم است.
بهطور کلی با افزایش زاویه از صفر به ۴۵ درجه:
زاویه ۴۵ درجه میتواند برای ایجاد اتصال بین بخشهای کوتاه و بلند بسیار کاربردی باشد.
در آرایشگری مردانه، این زاویه میتواند در قسمتهایی مانند:
کاربرد داشته باشد.
البته آرایشگر نباید تصور کند که تمام مدل باید دقیقاً با یک زاویه ثابت انجام شود.
گاهی یک مدل ترکیبی از چند زاویه مختلف است.
در زاویه ۹۰ درجه دسته مو تقریباً عمود بر سطح سر بالا آورده میشود.
این تکنیک یکی از مهمترین روشها برای ایجاد لایهبندی و توزیع وزن در قسمتهای مختلف مو است.
در کوتاهی ۹۰ درجه معمولاً نسبت به زاویه صفر وزن کمتری در یک خط مشخص جمع میشود.
وقتی موها نسبت به سطح سر در زاویه ۹۰ درجه کوتاه شوند، میتوان لایههای متعادلتری ایجاد کرد.
در آموزش کوتاهی از این روش برای ایجاد Uniform Layers یا لایههای یکنواخت استفاده میشود.
در این حالت فرم مو سبکتر و حرکت آن بیشتر میشود.
زاویه ۹۰ درجه مخصوصاً برای قسمت بالای سر بسیار کاربردی است.
برای مثال اگر بخواهیم:
ممکن است از تکنیکهای مبتنی بر زاویه ۹۰ درجه استفاده کنیم.
اگر بخواهیم خیلی ساده تفاوت این سه زاویه را بیان کنیم:
زاویهحالت مو هنگام کوتاهینتیجه کلیصفر درجهنزدیک به افت طبیعی مووزن بیشتر و فرم یکدستتر۴۵ درجهکمی بالاتر از سطح سردرجهبندی و انتقال تدریجی۹۰ درجهعمود بر سطح سرلایهبندی بیشتر و توزیع وزن
این جدول یک چارچوب پایه است.
نتیجه واقعی همچنین به عواملی مانند:
وابسته است.
نه الزاماً.
این یکی از اشتباهات مهم هنرجویان است.
زاویه معمولاً باید نسبت به سطح همان بخش از سر در نظر گرفته شود.
سطح سر منحنی است.
بنابراین جهت ۹۰ درجه در بالای سر با جهت ۹۰ درجه در کنار سر یکسان نیست.
در هر بخش باید دسته مو را نسبت به سطح همان ناحیه بالا بیاورید.
این موضوع نیاز به تمرین عملی دارد.
سر یک سطح صاف نیست.
قسمتهای مختلف آن دارای انحنا هستند.
مثلاً:
هرکدام جهت متفاوتی دارند.
به همین دلیل آرایشگر باید هنگام کوتاهی دائماً فرم سر را در نظر بگیرد.
اگر بدون توجه به فرم سر فقط دست را در یک جهت ثابت نگه دارید، زاویه واقعی مو تغییر میکند.
در آموزش آرایشگری ممکن است با اصطلاح Elevation روبهرو شوید.
Elevation یعنی میزان بالا آوردن مو از سطح سر.
مثلاً وقتی دسته مو را:
افزایش Elevation معمولاً باعث کاهش تجمع وزن در یک خط مشخص و افزایش لایهبندی میشود.
فقط زاویه بالا آوردن مو مهم نیست.
جهتی که دسته مو را به آن میکشید نیز تأثیر زیادی روی نتیجه دارد.
Overdirection یعنی مو را از محل طبیعی خود به سمت دیگری هدایت کنیم و سپس کوتاه کنیم.
این تکنیک میتواند برای حفظ طول در قسمت خاصی از مدل استفاده شود.
برای مثال اگر بخش جلوی مو را به سمت عقب ببریم و سپس کوتاه کنیم، ممکن است طول بیشتری در قسمت جلو باقی بماند.
بنابراین دو هنرجو ممکن است هر دو مو را در زاویه ۹۰ درجه نگه دارند، اما به دلیل Overdirection متفاوت، نتیجه نهایی یکسان نباشد.
برای اجرای دقیق کوتاهی باید از Guide یا خط راهنما استفاده کنید.
خط راهنما مشخص میکند دسته بعدی تا چه اندازه کوتاه شود.
بدون Guide ممکن است:
در کوتاهی با زاویه، کنترل Guide بسیار مهم است.
در آموزش کوتاهی ممکن است با دو نوع Guide روبهرو شوید.
یک بخش مشخص بهعنوان مرجع باقی میماند و بخشهای دیگر به سمت آن هدایت میشوند.
هر بخش کوتاهشده به مرجع بخش بعدی تبدیل میشود.
نوع Guide روی طول و فرم نهایی تأثیر میگذارد.
یکی از مهمترین اصول کوتاهی حرفهای، Sectioning یا تقسیمبندی است.
قبل از شروع بهتر است مو را براساس مدل به قسمتهای قابل کنترل تقسیم کنید.
تقسیمبندی کمک میکند:
اگر دسته مو بیش از حد ضخیم باشد، کنترل زاویه دشوار خواهد شد.
دستههای بسیار ضخیم یکی از عوامل ایجاد خطا هستند.
وقتی حجم زیادی از مو بین انگشتان قرار گیرد، ممکن است خط راهنما دیده نشود.
بهتر است دستهها به اندازهای نازک باشند که بتوانید Guide قبلی را مشاهده کنید.
این موضوع مخصوصاً برای هنرجویان مبتدی اهمیت زیادی دارد.
Tension یا کشش مو نیز روی نتیجه تأثیر دارد.
اگر یک بخش از مو را با کشش بسیار زیاد و بخش دیگری را با کشش کمتر کوتاه کنید، بعد از رها شدن ممکن است اختلاف طول ایجاد شود.
بنابراین باید تا حد امکان کشش دست یکنواخت باشد.
این موضوع در موهای:
اهمیت بیشتری پیدا میکند.
بسیاری از تکنیکهای پایه قیچی روی موی مرطوب اجرا میشوند، زیرا کنترل دستهها راحتتر است.
اما میزان رطوبت نیز باید یکنواخت باشد.
اگر یک قسمت بسیار خیس و قسمت دیگر تقریباً خشک باشد، رفتار مو هنگام کشش تغییر میکند.
در پایان نیز بهتر است بعد از خشک شدن مو، فرم نهایی بررسی شود.
یکی از چالشهای مهم آرایشگری مردانه اتصال قسمت کناری به قسمت بالایی است.
اگر اتصال درست نباشد ممکن است یک پله یا حجم اضافی بین دو قسمت دیده شود.
در این ناحیه آرایشگر میتواند بسته به مدل از ترکیبی از:
استفاده کند.
در بسیاری از تکنیکها، بالا آوردن مو با زاویه مناسب کمک میکند اتصال نرمتری ایجاد شود.
بهطور کلی افزایش Elevation باعث تغییر توزیع وزن و ایجاد لایه بیشتر میشود، اما نباید این قانون را بدون توجه به سایر عوامل استفاده کرد.
نتیجه نهایی به مواردی مانند:
نیز بستگی دارد.
بنابراین زاویه تنها یکی از عوامل طراحی کوتاهی است.
در موهای پرپشت، کنترل حجم اهمیت زیادی دارد.
گاهی استفاده از لایهبندی مناسب میتواند باعث شود مو فرم طبیعیتری پیدا کند.
اما اگر بدون برنامه حجم زیادی از مو برداشته شود، ممکن است مدل پفدار یا نامتعادل شود.
قبل از انتخاب زاویه باید مشخص کنید وزن مو در کدام قسمت باید باقی بماند.
در موهای کمپشت باید محتاطتر بود.
لایهبندی بیش از حد میتواند در برخی افراد باعث شود تراکم مو کمتر به نظر برسد.
گاهی حفظ وزن با زاویه پایینتر نتیجه بهتری ایجاد میکند.
آرایشگر باید براساس:
تصمیم بگیرد.
موهای فر بعد از خشک شدن جمع میشوند.
بنابراین طولی که هنگام خیس بودن مشاهده میکنید الزاماً همان طول نهایی نیست.
هنگام کوتاهی موی فر باید:
زاویهگیری روی موی فر نیاز به تمرین و دقت بیشتری دارد.
یکی از دلایل میتواند تفاوت زاویه دست باشد.
مثلاً اگر سمت راست مو را در زاویه واقعی ۹۰ درجه نگه دارید اما سمت چپ به دلیل وضعیت دست زاویه کمتری داشته باشد، طولها میتوانند متفاوت شوند.
برای جلوگیری از این مشکل:
Body Position یا وضعیت ایستادن آرایشگر بسیار مهم است.
اگر بدن شما در محل مناسبی قرار نداشته باشد، دست به شکل طبیعی زاویه صحیح را حفظ نمیکند.
به جای اینکه دست را بیش از حد بچرخانید، خودتان حرکت کنید.
برای هر قسمت از سر، در موقعیتی بایستید که:
انگشتان دست نقش خطکش را در کوتاهی ایفا میکنند.
اگر انگشتان کج باشند، خط برش نیز تغییر میکند.
هنگام تمرین به موارد زیر توجه کنید:
هنرجو میگوید «این قسمت ۴۵ درجه است» اما نمیداند چرا.
هدف اصلی باید شناخت تأثیر زاویه روی فرم باشد.
زاویه باید با توجه به سطح سر بررسی شود، نه صرفاً دیوار یا کف.
این کار باعث میشود Guide دیده نشود.
کشش ناهماهنگ میتواند اختلاف طول ایجاد کند.
اگر ابتدا دسته را ۹۰ درجه نگه دارید اما هنگام قیچی زدن دست پایین بیاید، نتیجه تغییر میکند.
انحنای سر روی زاویه واقعی تأثیر دارد.
سرعت زیاد قبل از تسلط بر تکنیک معمولاً باعث خطا میشود.
هر چند بخش یک بار دو سمت مدل را مقایسه کنید.
برای هنرجوی مبتدی بهتر است ابتدا زاویهها را جداگانه تمرین کند.
دسته مو را بدون Elevation قابل توجه در حالت طبیعی کوتاه کنید و نتیجه وزن ایجادشده را بررسی کنید.
دستههای مشابه را با Elevation متوسط کوتاه کنید و تفاوت فرم را ببینید.
مو را نسبت به سطح سر عمود کنید و لایه ایجادشده را بررسی کنید.
بعد از آن سه نتیجه را با یکدیگر مقایسه کنید.
این روش بسیار بهتر از حفظ کردن تعریف زاویههاست.
مانکن آموزشی برای تمرین اولیه زاویه بسیار کاربردی است.
روی مانکن میتوانید خطوط مختلف مشخص کنید و:
را چند بار بدون نگرانی از خراب شدن مدل مشتری تمرین کنید.
وقتی کنترل دست بهتر شد، تمرین روی مدل واقعی اهمیت پیدا میکند.
در ابتدای کار میتوانید جلوی آینه تمرین کنید.
مو یا دسته تمرینی را بالا بیاورید و موقعیت دست را مشاهده کنید.
همچنین مربی میتواند از کنار زاویه دست شما را بررسی کند.
بعد از مدتی، کنترل زاویه به حافظه حرکتی دست تبدیل میشود.
در مراحل ابتدایی آموزش، توجه دقیق به زاویهها اهمیت زیادی دارد.
اما با افزایش تجربه، آرایشگر بهصورت بصری و حرکتی درک میکند که برای ایجاد فرم مورد نظر باید مو را چگونه کنترل کند.
با این حال اصول پایه تغییر نمیکنند.
آرایشگر حرفهای شاید نقاله کنار سر مشتری قرار ندهد، اما میداند بالا آوردن مو چه اثری روی فرم نهایی دارد.
هدف نهایی یادگیری زاویهها این نیست که فقط بدانیم ۰، ۴۵ و ۹۰ درجه چیست.
هدف این است که بتوانیم مدل مو را طراحی کنیم.
مثلاً آرایشگر تصمیم میگیرد:
در چنین شرایطی ممکن است در یک مدل از چند تکنیک و زاویه مختلف استفاده کند.
این دقیقاً همان جایی است که دانش پایه به مهارت حرفهای تبدیل میشود.
فرض کنید میخواهیم یک مدل کلاسیک مردانه با قسمت بالای نسبتاً بلند اجرا کنیم.
ممکن است:
این مثال نشان میدهد که کوتاهی حرفهای معمولاً وابسته به یک زاویه ثابت نیست.
بعد از کوتاهی بهتر است نتیجه را در جهت متفاوت بررسی کنید.
به این کار Cross Checking گفته میشود.
برای مثال اگر مو را با تقسیمبندی عمودی کوتاه کردهاید، میتوانید برای بررسی نتیجه دستههایی در جهت افقی بردارید.
این کار کمک میکند:
Cross Check جایگزین کوتاهی اصلی نیست؛ بلکه مرحله کنترل کیفیت است.
فید بیشتر با کنترل طول ماشین و محو کردن تدریجی شناخته میشود، اما مدل مردانه فقط کنارههای فید نیست.
باید قسمت فید شده به بالای سر متصل شود.
در این مرحله درک:
اهمیت پیدا میکند.
بنابراین آرایشگری که فقط ماشین را خوب کنترل کند اما کوتاهی قیچی و زاویه را بلد نباشد، در بعضی مدلها برای اتصال بالا با مشکل مواجه خواهد شد.
خیر.
اگرچه مشاهده تفاوت زاویهها روی موهای متوسط و بلند راحتتر است، اصول زاویه در بسیاری از کوتاهیهای مردانه نیز کاربرد دارند.
مخصوصاً در:
درک زاویه بسیار مهم است.
وقتی میخواهیم:
زاویه پایینتر میتواند مناسب باشد.
وقتی هدف:
باشد، تکنیکهای نزدیک به ۴۵ درجه میتوانند کاربرد داشته باشند.
وقتی میخواهیم:
زاویههای بالاتر مانند ۹۰ درجه کاربرد بیشتری دارند.
برای به خاطر سپردن سادهتر:
زاویه صفر = وزن بیشتر
زاویه ۴۵ = درجهبندی
زاویه ۹۰ = لایهبندی
اما یک آرایشگر حرفهای باید فراتر از این سه جمله فکر کند و عواملی مانند فرم سر، جهت مو، Overdirection و Guide را نیز در نظر بگیرد.
در زاویه صفر، مو تقریباً در افت طبیعی خود و بدون بالا آوردن قابل توجه کوتاه میشود و معمولاً وزن بیشتری در مدل باقی میماند.
زاویه ۴۵ درجه معمولاً برای ایجاد فرمهای Graduation یا درجهبندی و انتقال تدریجی طول کاربرد دارد.
در این تکنیک مو تقریباً عمود بر سطح سر بالا آورده میشود و برای ایجاد لایهبندی و توزیع وزن کاربرد دارد.
هیچ زاویهای بهطور مطلق بهتر نیست. زاویه مناسب براساس مدل، جنس مو، فرم سر و نتیجه مورد نظر انتخاب میشود.
خیر. در بسیاری از تکنیکهای کوتاهی، زاویه باید با توجه به سطح همان قسمت از سر در نظر گرفته شود.
بله. بسیاری از مدلهای حرفهای ترکیبی از تکنیکها و زاویههای مختلف هستند.
تفاوت زاویه دست، کشش مو، ضخامت دستهها یا موقعیت بدن میتواند باعث عدم تقارن شود.
مانکن برای تمرین اولیه بسیار مناسب است، اما برای کسب مهارت واقعی باید بعداً روی انواع مو و مدلهای واقعی نیز تمرین شود.
یادگیری کوتاهی مو با زاویه یکی از مهارتهای اساسی برای هنرجویان آرایشگری مردانه است.
سه زاویه پایهای که باید بهخوبی بشناسید عبارتاند از:
صفر درجه: برای حفظ وزن بیشتر و ایجاد فرم یکدستتر.
۴۵ درجه: برای ایجاد درجهبندی و انتقال تدریجی طول.
۹۰ درجه: برای ایجاد لایه و توزیع وزن در قسمتهای مختلف مو.
اما زاویه تنها بخشی از کوتاهی حرفهای است.
یک آرایشگر باید در کنار آن، مهارتهایی مانند:
را نیز یاد بگیرد.
مهمتر از حفظ کردن اعداد، درک این موضوع است که هر حرکت دست چه تغییری در فرم نهایی مو ایجاد میکند.
به همین دلیل یادگیری عملی این تکنیکها زیر نظر مربی اهمیت زیادی دارد. زمانی که هنرجو چندین بار زاویههای مختلف را روی مانکن و مدل واقعی اجرا کند، بهتدریج ارتباط میان زاویه دست و نتیجه کوتاهی را درک خواهد کرد.
در آموزشگاه آرایشگری مردانه اعتدال آموزش تکنیکهای کوتاهی با قیچی و زوایای مختلف میتواند به هنرجو کمک کند تا بهجای اجرای حفظی مدلها، ساختار کوتاهی را بهتر درک کرده و برای اجرای مدلهای متنوع مردانه آماده شود.